یک مدتی هست کلا نسبت به اخبار ایران بی تفاوت شدم. نه اینکه بی تفاوت کلا دیگه علاقه ای به دنبال کردنش ندارم. تا حالا تا این حد نسبت به صعود ایران به جام جهانی بی تفاوت نبودم.

نوشته شده توسط همسرم در سه شنبه ۱۳۹۶/۰۳/۲۳ ساعت 18:41 موضوع | لینک ثابت

قضیه طراحی لباس های المپیک بالاخره فیصله پیدا کرد. در این مورد دوتا نکته تو ذهنمه که بگم: 1- این فرایند انتخاب لباس و طراحی قشننننگ فرایند تصمیم های مدیریتی در کشور رو نشون میده. واسه همینه که در اکثر امور کج سلیقگی و اعوجاج دیده میشه. داستان طراحی اولیه که هیچ. معلومه داستان از چه قراری بوده و نیاز

ترامپ رییس جمهور بعدی آمریکا شد. چیزی که بین ایرانی ها شایع شده این روزا, احمق خطاب کردن آمریکایی هاس. انگار یادمون رفته خودمون هشت سال تو مملکت خودمون به کی رای دادیم. خب اینا هم مثل ما. اگه سال نود و دو کاندیدای اصلاح طلب ها آقای غرضی بود نمیرفتیم از ترس سعید جلیلی به غرضی رای بدیم؟ حالا اگه غرضی

اینقدری که ملت تو ایران نسبت به انتخاب ترامپ اظهار نگرانی کردن و فحش دادن و ملت امریکا رو مواخذه کردن, خود امریکایی ها واکنش نشون ندادن.

نوشته شده توسط همسرم در پنجشنبه ۱۳۹۵/۰۸/۲۷ ساعت 22:35 موضوع | لینک ثابت

دیشب 11/17/2016 گوشیم یهو خودبخود سوخت. داشتم باهاش ایمیلمو چک میکردم یهو خاموش شد.

یک هفته بعد از رسیدن به آمریکا خریدمش. دوسال جورم رو کشید.

نوشته شده توسط همسرم در شنبه ۱۳۹۵/۰۸/۲۹ ساعت 15:23 موضوع | لینک ثابت

24 نوامبر یا همون روز عید شکرگزاری دومین سالگرد ورود ما به آمریکا بود و شروع یک زندگی جدید. اینجا رو دوست دارم. این فصل سال برای من بهترین روزهاست که با Thanksgiving شروع میشه. همه جا عیده. همه جا چراغونی و درخت کاج و اهنگ Jingle Belles و سایر ترانه های کریسمسی. همه فروشگاه ها تخفیف های عمده میزنن و

فیدل کاسترو مرد و خیلی ها دارن خوشحالی میکنن. مثل هوگو چاوز که مرد و خیلی ها خوشحال شدن. مثل لنین و استالین و خیلی های دیگه ای که اومده بودن تا منجی طبقه مستضعف باشن و بعدش تبدیل شدن به بلای جان همون مستضعف ها.

هنوز مونده. هنوز ازین صحنه ها چند مورد دیگه ای مونده که ببینیم.

نوشته شده توسط همسرم در یکشنبه ۱۳۹۵/۰۹/۰۷ ساعت 15:33 موضوع | لینک ثابت

هیچ وقت فاز این کسایی که میگن ما با سیاست کاری نداریم و برامون مهم نیست و نمیریم رای بدیم و هرکی میخاد بشه بشه رو درک نکردم. یک عده هستن که انگار ذهنشون و مغزشون واقعا واقعا کشش مسائل سیاسی رو نداره. اصلا بنده خدا نمیتونه همچین چیزی رو تو ذهنش هضم کنه. شنیدن این حرف ازونا واسم پذیرفتنیه. نه که نخوان

نمیدونم این تنبلی واسه آپدیت کردن بلاگم از کجا میاد. خیلی خیلی بده. از آخرین باری که اینجا نوشتم خیلی چیزها اتفاق افتاده, تو ژانویه یک سفر رفتیم اروپا که خیلی عالی بود و خوش گذشت و دیدم رو در مورد خیلی چیزا تو اروپا عوض کرد. تا الان که بابا مامانم دارن هفته دیگه میان اینجا پیشمون و تابستون قراره پی

بنظر من وجود داشتن یا نداشتن خدا پنجاه پنجاهه و من ترجیح میدم به اون پنجاه درصد بودنش اعتقاد داشته باشم. چون چیزهای محیرالعقولی مشاهده میکنم که نمیتونم باور کنم تصادفی بوجود اومده باشن و حتما باید پشتشون یک هوش و دانایی عظیمی قرار گرفته. البته خیلی از همونایی که این چیزهای محیرالعقول رو کشف کردن خود

امروز پنج جون 2017 و مامان و بابام روز دو جون رسیدن هیوستون. رفتم دنبالشون و الان لابک پیش ما هستن. خیلی باور نکردنیه که پدر و مادرت یکروز تو آمریکا پیشت باشن و تو خونه ات ازشون پذیرایی کنی. شبنم بشدا هیجان زده اس. خیلی نگران بودم که از آمریکا خوششون بیاد یا نه. چون اگه خوششون نیاد تبعاتش همیشه با م